Η Άννα είναι μια όμορφη κοπέλα που βιάζεται να γνωρίσει τη ζωή। Η ζωή της όμως δεν είναι καθόλου εύκολη. Τα όνειρά της, η εφηβική της αθωότητα, τα σχέδιά της για το μέλλον, όλα είναι θολά και αβέβαια. Στέκεται μπροστά στον καθρέφτη κι είναι ο καθρέφτης της ψυχής της ραγισμένος. Μοναδική «διέξοδος» η βουλιμία. Τρώει αχόρταγα ό,τι βρει, για να πάρουν σειρά η τουαλέτα, η ανακούφιση… Η ικανοποίηση όμως δε διαρκεί πολύ. Οι εφιάλτες δεν την αφήνουν, καραδοκούν σε κάθε της κίνηση. Αν ήταν τουλάχιστον ο πατέρας κοντά της… Η μάνα, οι φίλες της, ο παππούς αδυνατούν να τη βοηθήσουν. Ή μήπως όχι; Κι ο Έρωτας; Ποιος θα σταθεί δίπλα της Άγγελος πραγματικός; «Η ζωή είναι γλυκιά» της ψιθυρίζει και καρφιτσώνει την ελπίδα στην καρδιά της. Σαν λουλούδι στο πέτο…
ΣΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ
Η Άννα…Χαμένη στους δρόμους του μυαλού της…
Πληγωμένη μα και περήφανη, σαν το λαβωμένο περιστέρι που αποζητά την ελευθερία του.
Σαν το μπουμπούκι την άνοιξη που πασχίζει να ανθίσει…
Σαν το φύλλο του φθινοπώρου που δε λέει να πέσει...
Πεισματάρα μα και ανήμπορη συνάμα, παλεύει να αποδράσει απ’ τα δεσμά του ίδιου της του εαυτού, μα κολλάει στις θύμισες του παρελθόντος, που τη σημαδεύουν και την κυνηγούν.
Ταλαντεύεται, πεισμώνει… Οι εκρήξεις διαδέχονται η μία την άλλη.
Η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη, ανάμεσα στις δυο πατρίδες, ανάμεσα στο χθες και το αύριο, σ’ αυτό που χάθηκε και σ’ αυτό που φεγγρίζει.
Ο μόνος σύμμαχός της το άγνωστο… Κι ύστερα;
Τι κι αν είναι νέα; Ξαφνικά, ένα περίεργο τηλεγράφημα θα τη μεταμορφώσει σαν τη γέρικη βελανιδιά της κεντρικής πλατείας. Το έδαφος χάνεται κάτω από τα πόδια της, ο κορμός και ο στυλοβάτης της οικογένειάς τους, ο πατέρας της, τους εγκαταλείπει, άγνωστο γιατί.
Κι η Άννα σφαδάζει από τον πόνο, αυτοσαρκάζεται, εξαπολύει ενοχές σε κάθε κατεύθυνση.
Θύμα της μα και αποκούμπι η μάνα.
Καταφύγιό της η βουλιμία… Τρώει, τρώει αχόρταγα, τρώει ό,τι βρει μπροστά της. Κι ύστερα η λεκάνη της τουαλέτας, τα δάχτυλα στον οισοφάγο, ο έμετος… Ανακούφιση; Κάθε άλλο. Μάλλον τύψεις. Ένας φαύλος κύκλος, μελανός, δίχως υποσχέσεις, δίχως ελπίδα.
Φύλακες άγγελοι… ο παππούς της, η Πολίτισσα νοσοκόμα, ο Άγγελος, ο έρωτας…
Και το μπουμπούκι θα ανθίσει.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiF07M_DX_fzR_hhToBT7D5y32bLCDk1Un5mGVQMvgdwEs_NjyudofUWk5Xdu9mlxcXG5xagsbS5aihwq-6Wd8g_xeO5nDcMcOZa65vGCxE7vjmM4euJWB8NQxviYktCO1B0Mb6GJlcmxCb/s200/%CE%B2%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%AC%CF%82.jpg)
Το φύλλο θα ξαναγίνει πράσινο.
Το περιστέρι θα βρει το δρόμο του προς την ελευθερία.
Και η Άννα… μια ευχή και μια επιθυμία… Το «Μέτωπο στον καθρέφτη» να σας κρατήσει ευχάριστη συντροφιά.
5 σχόλια:
Καλοτάξιδο Μερκούρη μου! Εύχομαι να τέρψει, να προβληματίσει και να συγκινίσει...
Με την αγάπη μου
Κ.
Κλειώ μου σ' ευχαριστώ από καρδιάς για τις ευχές και την αγάπη σου. Οφείλω να ομολογήσω και από αυτό το βήμα πως τόσο η δική σου όσο και των υπολοίπων κοριτσιών η βοήθεια είναι πολύτιμο δώρο για όλους εμάς που έχουμε την τύχη να συνεργαζόμαστε μαζί σας.Να είναι καλοτάξιδο!
Μεταφέρω αυτούσια την κριτική - σχόλια της κ. Γιολάντας Πατεράκη, Συγγραφέα και Γενική Γραμματέα της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.
"Αθήνα 21 Δεκεμβρίου 2010
Αγαπητέ Μερκούριε
Πολύ "όμορφη" η Άννα σου. Θα έλεγε καν΄΄ενας πως είναι βγαλμένη από την ψυχή σου. Βιβλίο αληθινό και ανθρώπινο, ευαίσθητο αλλά και ρεαλιστικό. Ξεκίνησα να το διαβάζω με ενδιαφέρον που δεν άργησε να γίνει λαχτάρα για τη συνέχεια και το τέλος του που το χάρηκα ιδιαίτερα, γιατί πιστεύω πως τα παιδικά βιβλία δεν πρέπει ν' αφήνουν κατακάθια πίκρας στις καρδούλες...
Πολύ φιλικά - Γιολάντα
Your ideas for new methods on this subject were useful and an excellent help.
I have a hard time describing my thoughts on content, but I really felt I should here.
Δημοσίευση σχολίου